دوستت دارم همدم تنهایی هایم

       

سلام
بازم این تنها اومد !
خداجون میدونم خیلی بیشتراز اونیکه حقم بوده درد دل کردم
اما بعضی وقتا آدم حس میکنه دلش داره میترکه
هر قدر هم که بگه یه ذره هم از غماش کم نمیشه
مثل من که دیگه حتی عشقمم حرفامو نمیشنوه
نمیدون چرا این دنیا اینطور شده ؟!!!
چرا ما آدما اینطور شدیم ؟!!!
همه فکر خودمونیم، واسه خواسته ها و دلمون خیلی راحت دنیا و قلب آدما رو به اتیش میکشیم !!!!
حالا دیگه ما آدما تو دنیایی عاشق میشیم که توش واسه عشق هیچ جا و ارزشی وجود نداره
امروز دیگه ما آدما وقتی باید بشنویم، نمیشنویم
وقتی به هم احتیاج داریم نیستیم
وقتی که باید بگیم دوست دارم...!!!
زمونه جالبیه...
همیشه همونی که فکرشو نمیکنیم برامون اتفاق میفته
همیشه از اونی که انتظارشو نداریم این بی وفایی ها رو میبینیم
آره...این رسم زمونست
دروغه که میگن رسم وفا این نیست...همینه!!!
وفا تو دنیای ما یعنی بی وفایی...یعنی وقتی فهمیدی عاشقته...برات میمیره...وقتی فهمیدی دیگه سر تا سر وجودش جز تو چیزی نیست...
اونوقت موقع تنها گذاشتنشه
حالا وقتشه که مثل یه عروسک کهنه بندازیمش تو سطل آشغال
حالا وقتشه که مثل یه ته سیگار زیر پامون لهش کنیم
اصلا" برامون مهم نیست که تو این دوری چی به سرش میاد و چند شب میخواد اشک بریزه
یه شب...دو شب...یک ماه...یک عمر...؟؟؟
تنها دلیلمون هم اینه که، من نمیخواستم...اما...ببخشید...از دست من ناراحت نشو...من چاره دیگه ای نداشتم
اما هرگز فکر نکردیم که اون چی ؟
اون که همه چیزش ماهستیم...اون چارش چیه؟؟؟
اصلا" اونم میتونه به همین سادگی رو یه دنیا عشق پا بذاره و ما رو فراموش کنه ؟!!!
حالا دیگه خیلی تنها شدم،تنها تر از همیشه
حتی فکرشم نمیکردم یه روز به اینجا برسم
کاش همش یه کابوس باشه
کاش از خوب میپریدمو تو رو کنار خودم میدیدم
خیلی جالبه...وقتی عاشقت شدم ، هرچی گفتم گفتی تازه عاشق شده یه چیزی میگه
وقتی تنهام گذاشتیو من به حرفام عمل کردم گفتی دیوونست
آره...!
اگه وفا توعشق اسمش دیوونگیه...من دیوونم!
اگه تا ابد دوست داشتنت دیوونگیه...من دیوونم!
اگه تا ابد با یادت زندگی کردن و مردن دیوونگیه...من دیوونم!
من دیوونم...یه دیوونه احمق که تمام عمرم عاشق دختری بودم که هرگز مال من نبود!!!
هه...من دیوونم...یه دیوونه که شب و روز کارش شده فکر کردن به تو...
من دیوونم...دیونه تو...حرفات...چشمات...قلب قشنگت...
دیوونه ای که به خاطر تو به دنیا اومد...واسه خاطر تو زندگی کرد...و حالا هم واسه تو داره میمیره!

سیـب سـرخی را بـه من بخشیـد و رفـت
عاقبـت بر عشـق مـن خنـدیـد و رفـت
اشـك در چشمــان سـردم حلقــه زد
بـی مـرو‏ت گریـه ام را دیــد و رفـت
چشـم از مـن كنـد و دل از مـن بریـد
حـال بیمـار مــرا فهـمیــد و رفـت
بـا غـم هجــرش مــدارا مـی كنـم
گـر چـه بر زخمــم نمك پاشید و رفـت

دوستت دارم ، نه یکبار ، نه صدبار ، به تعداد نفسهام

 نوشته شده توسط محمد در  جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ و ساعت 03:57

       

       

سلام
باز اومدم
به humtum 1 ساله
هه...!
دوباره زبونم بند اومد !
کاش بعد از اینهمه نوشتن یاد میگرفتم بهت بگم دوست دارم
اما اشکال کار همین جاست که گاهی اوقات نمیشه عشق و به قلم آورد
همیشه خواستم بنویسم که دوست دارم
اما خودمم نمیدونم که چقدر دوست دارم
کاش همیشه قلم میتونست قلب آدما رو به تصویر بکشه
1 سال گذشت... از اولین باری که برات شروع کردم به نوشتن...از شعرها و حرفهای دلم
از همه چیز نوشتم
اما هیچ وقت نتونستم بهت بگم که چقدر دوست دارم
تو تمام این مدت برات نوشتم... از این دل عاشقم
از دلی که شب و روز برای دیدنت میتپه...واسه یک لحظه دیدن و در آغوش کشیدنت
حالا اومدم بهت بگم که دوست دارم
بیشتر از تمام غصه هایی که اینجا نوشتم
بیشتر از شادی هایی که بعد از اونهمه غصه با تو داشتم
کاش میشد بهت بگم که چقدر دوست دارم
کاش میشد بجای هر شب خوابتو دیدن تو رو کنارم میدیدم
کاش میشد با هم به یه جای دور میرفتیم
به دنیای زیبایی که تو عشقم واست ساختم
کاش میشد اونجا رو نشونت بدم
اونجا که عشق هاش واقعی و قلبهاش پاکن
اونجا که گلهاش مثل خودت زیبا و عطرشون مثل عطر تنت خوش بو
اونجا که طعم بوسه هاش عقل از سر عاشقا میبره
تا اونجا بهت بگم که معنای واقعی عشقو فهمیدم
تا بهت میگفتم که :
عشق یعنی همین که از هم جدا بشبم و دوباره به هم برسیم
یعنی همین که در اوج جدایی قلبامون واسه همدیگه بتپه
یعنی تمام دوری هایی که ازت کشیدم
تمام شبهایی که بخاطرت نخوابیدم
یعنی اعتقادمون به رسیدن دوباره به هم
یعنی همین که الآن پیشتم
یعنی همون که میدونستی چقدر دوست دارم حتی تو تمام لحظاتی که پیشم نبودی
یعنی همین که الآن بی صبرانه منتظرم تا صبح بشه و دوباره صداتو بشنوم
عشق یعنی همین که یاد گرفتم دوست داشته باشم اما انتظار دوست داشتن نداشته باشم
اگه دوستم نداشتن متنفر نشم
یعنی اینکه یاد گرفتم خودم نباشم و با همه وجود تقدیم به عشقم بشم
یعنی اینکه بالاخره تونستم عشقو معنی کنم
(عشق یعنی نهایت دوست داشتن در اوج از خود گذشتن
یعنی تو رو خواستن برای خودت حتی به شرط مرگ من)
کاش بشه دیگه از پیشم نری
تا منم برات بگم از قلبی که تو خودش یه دنیا عشقو واسه تو جا داده
از جونی که توش یه عمر زندگی واسه توست
و از وجودی که بخاطر زندگی تو و قلبی پر از عشق تو زندست

دوستت دارم ، نه یکبار ، نه صد بار ، به تعداد نفسهام

 نوشته شده توسط محمد در  یكشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ و ساعت 02:15

       

از پنجره بیرون را که تماشا میکردم باران سختی میبارید ، آنهم در اواخر بهار !
گویی آسمان سخت اندوهگین است ، از دست روبه صفتانی چون ماسخت میبارد تا شاید گوشه ای از لجن زاری را که در دنیای عشق ساختیم را بشوید و با خود ببرد...!
عشق تبدیل شده به آرزویی دست نیافتنی و عاشقان بازیچه ای هستند در این افسانه دروغین !
عاشقان پوشالی با عشق هایی دروغین...
عاشقانی که خبر از غم دل مجنون و اشک لیلی ندارند...
همانانی که تا دیروز میگفتند تا شقایق هست زندگی باید کرد ، امروز شقایق را از شاخه چیدند و پرپر کردند !
همه تبدیل شدیم به مترسکی در باغچه خیالی عشق...
که تنها نماد وحشت هستیم در قلب مجنونی که در آن باغچه رز عشق میکاشت
دوستت دارم کلامیست نا آشنا با لبهایمان !
لبهایی که حال دگر فقط شکستن را میاموزند ، شکستن قلبهای بلورین
دلهای سنگیمان هرگز تنگ نمیشود
حتی برای دیدن خود در آینه حقیقت ، چون از لجن زار وجود خویش وحشت داریم !
این است فاجعه قرن آهن...
قلبهای آهنین ، عشق های دروغین ، عشق هایی که فقط زوال و نابودی دارند...!!!
متنفرم از تمام این دو رنگی ها ، نیرنگها و عشق های دروغین !
کاش در فراسوی این رویای پلید دختری باشد با موی بلند...
که طنین صدایش عشق را در قلبم معنی کند...
وعطر تنش مرا یاد باغچه ای اندازد پر از مریم ، که در ذهنم پروراندم...!
آری !
کاش در فراسوی این رویای پلید همانی باشد که گرمی و طعم بوسه هایش از لبانم آتشی در قلبم افکند تا تمام این مترسک های عاشق را در خود بسوزاند...!!!
ای کاش...
ای کاش ، کاش هایمان به حقیقت می پیوست...!!!

دوستت دارم

 نوشته شده توسط محمد در  پنج شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۸۶ و ساعت 02:28

       

سلام خانومی خشکل محمد
بازم منو این قلم خسته ، قلمی که دیگه نایی واسه نوشتن غمهام نداره
چه قلم پر عمری و چه تنهایی طاقت فرسایی...
کاش عمر غمها و دوریامون هم با عمر این قلم تموم شه و آخر این قصه غمگین که این قلم رو زمین میذارم ، تو کنارم نشسته باشی و با قلمی جدید از وصالمون بنویسی...
دلم برات تنگ شده...
کاش به همین راحتی که چشمامونو روی هم میذاریم و به رویای هم میریم ، توی واقعیت هم به هم میرسیدیم...
کاش قصه ما قصه پنجره و دیوار سنگی نبود !
کاش پیشم بودی تا بجای اینکه برات بنویسم سروی شونه هات میذاشتم و برات میگفتم...
دیگه حتی یک لحظه طاقت دوریتو ندارم ، حالا دیگه هر لحظه تو رو حس میکنم !
توی باد عطر تنت...
توی ماه عکس رخت...
توی آب اشک چشات...
تو ستاره ها برق نگاهت...
تو گلای سرخ ، سرخی لبات...
نمی دونم این دوری تا کی ادامه داره ؟!
اما نمیذارم اینا باعث بشن که شب تولدت رو کنارم نباشی
من شب تولدت رو با ماه و ستاره ها و یک شاخه گل سرخ توی باد کنار آب جشن میگیرم و یه بوسه از ته قلبم بهت هدیه میکنم...
دوست دارم...
خیلی دوست دارم...

تولدت مبارک
HAPPY BIRTHDAY MY DEAR

قهر مكن ای فرشته روی دلارا
ناز مكن ای بنفشه موی فریبا
بر دل من گر روا بود سخن سخت
از تو پسندیده نیست ای گل رعنا
شاخه خشكی به خارزار وجودیم
تا چه كند شعله های خشم تو با ما
طعنه و دشنام تلخ اینهمه شیرین
چهره پر از خشم و قهر اینهمه زیبا
ناز ترا میكشم به دیده منت
سر به رهت مینهم به عجز و تمنا
از تو به یك حرف ناروا نكشم دست
وز سر راه تو دلربا نكشم پا
عاشق زیباییم اسیر محبت
هر دو به چشمان دلفریب تو پیدا
از همه بازآمدیم و با تو نشستیم
تنها تنها به عشق روی تو تنها
بوی بهار است و روز عشق و جوانی
وقت نشاط است و شور و مستی و غوغا
خنده گل راببین به چهره گلزار
آتش می را ببین به دامن مینا
ساقی من جام من شراب من امروز
نوبت عشق است و عیش و نوبت صحرا
آه چه زیباست از تو جام گرفتن
وزلب گرم تو بوسه های گوارا
لب به لب جام و سر به سینه ساقی
آه كه جان میدهد به شاعر شیدا
از تو شنیدن ترانه های دل انگیز
با تو نشستن بهار را به تماشا
فردا فردا مگو كه من نفروشم
عشرت امروز را به حسرت فردا
بس كن ز بی وفایی بسكن
بازآ بازآ به مهربانی بازآ
شاید با این سرودهای دلاویز
باردگر در دل تو گرم كنم جا
باشد كز یك نوازش تو دل من
گردد امروز چون شكوفه شكوفا

تولدت مبارک عسل

       

سلام خانومی
بازم من اومدم
آره خودمم ، محمد!
همون پسری که با یک قلبی شکسته اما پر از احساس شب و روز تو رو میپرسته
خیلی دلم گرفته زهرا خانم
دوست دارم بهت بگم که چقدر دوست دارم ...
اما نمیدونم چطور بگم!
خیلی سخته که یه نفرو اینقدر دوستش داشته باشی ، اما نتونی بهش بگی...
خوب تقصیر من چیه؟!
آخه اینهمه عشق رو که نمیشه بیان کرد!
چون هیچ کلمه ای واسه بیانش یا مثالی برای نشون دادنش وجود نداره
کاش خدا هر چی دریا تو زمین داره با تموم ابرای آسمونا رو می داد همه رو به چشمای من تا چشمام به حال من گریه کنه...
تا شاید با اشکام همه گناهامو میشستم و اونوقت با یه قلب پاک بهت میگفتم که چقدر دوست دارم...
میدونی اگه بهم بگن باید یه روزی بمیرم اصلا برام مهم نیست!
اما اینو می دونم...
تا آخرین لحظه حسرت به بقل کشیدنتو با خودم می کشم زیر خاک ...
اونقدر هم کار خوب ندارم که وفتم اون دنیا برم تو بهشت!!!!....
تا از خدا  بخوام تو رو بهم بده ...
و تا هستم و تا موقعی که باید باشم تو رو مجبور کنه منو بقل کنی !
هـــــــه ...
فکر کنم اگه افتادم جهنم خدا برا مجازاتم ، تو رو می زاره جلوی من تا تو بقیه رو بقل کنی !!!....
اون وقته که محمد خورد می شه...
حاضرم از همه چیزم بگزرم ...
حاضرم تمام گناهای دنیا رو گردن بگیرم ...
ولی اون روز رو نبینم !
خدایا اگه می خوای اون دنیال هم با من اینطوری کنی ؟
همون بهتر که نبینمش ... پیداش نکنم ... تو تنهایی خودم بمیرم
مثل یه عاشق تنها...
اما نه ، امروز دیگه نه ، امروز دیگه از هیچ غصه ای نمیگم
حتی اگه با غصه بمیرم
حتی اگه این غصه تمام وجودمو در بر بگیره و بخواد با یک کلمه بیرون بره
همون یک کلمه رو هم نمیگم
آخه امروز اومدم چیزدیگه ای بگم
اومدم بگم زهرا جان با عشق تو ...خودمو مجنون تر از مجنون قصه ها میدونم
عزیزم میدونی که همیشه در انتظار دیدن دوباره توام و این لحظه ها برام خیلی زیبا و این روزها برام خیلی شیرینه
پس بدان که این لحظه های قبل از دیدار تو برام زیباتر از لحظه گل شدن شاخه ای خشکه!
تو برام از همه زیبایی های دنیا زیباتری و از همه مردمای دنیا عزیزتری !
تو برام یک قبله گاه امیدی ،تو رو میپرستم را تا تمام امیدها و خوشبختی هام زنده شن!
تو رو می پرستم همچون خدایم ، تو رو میپرستم تا زمانی که جان دارم و زنده ام !
اگه یه روزی برسه که دیگه عشقی در وجودم نباشه
اون زمان بدون که من یک کافرم !
برات می نویسم از عشق ، مینویسم تا مثل یک خاطره در ذهنت بمونه !
همه احساساتی که تو میخونی از این دل شکسته منه ، پس بخون چون همه اینها حرف دل عاشق منه
بخون که نویسنده اون ، این قلب پر از امید منه
همه دلخوشی من تویی ، همه دلخوشی من اون دستهای گرم توهه
همه دلخوشی من اون قلب مهربان توهه و همه دلخوشی من اون صدای زیبای توهه
اگه منو از یاد ببری ، اگه اون دستهات رو از من دریغ کنی
اگه اون قلب مهربونت رو از من بگیری و اگه روزی فرا برسه که دیگر صدایی از تو نشنوم اون زمان بدون که دیگه من در این دنیا وجود ندارم !
بدون که آرزوهام همه بر باد رفتن، بدون که زندگی برام بی مفهوم شده و بدون که از خستگی و از نا امیدی به اون دنیا سفر کردم !
همیشه دوست داشتم بلبلی بودم و زیباترین ترانه ها رو برات می سـرودم ...
یا اینکه نویسنده ای بودم و بهترین داستــــــانها رو برات می نوشتم...
یا اینکه پروانه ای بودم و گرد شمع وجودت می چرخیدم...
ولی افسوس و صد افسوس نه بلبلی هستم نه پروانه ای نه نویسنده ای
بلکه تنها یک وجود ناتوانم
که فقط میتونه بهت بگه دوستت دارم...
این دفتر عشق ، با تمام متنهاش وتمام احساست پاک و عاشقانش برای تو هست و اون رو مدتی که به تو تقدیم کردم ، و تا زمانی که عشق من باشی و زندگی من باشی اون رو با احساسی پر از عشق باز نگه میدارم...
امروز اومدم تا بهت بگم که
من فقط به دو چیز عشق می ورزم یكی تو و دیگری وجود تو
فقط به دو چیزاعتقاد دارم یكی خدا و دیگری تو
در این دنیا دو چیز میخوام یكی تو ودیگری خوشبختی تو
من این دنیا رو برای دو چیز میخوام
یكی تو ودیگری برای با تو موندن تا ، همیشه دوستت داشته باشم.
اومدم تا بگم
عسلم به خاطر بیار لحظه ای رو که زیر بارون ایستادی
دستات رو ، رو به بارون نگه دار هر چند قطره ای رو  که تو تونستی بگیری تو منو دوست داری و هرچقدرکه نتونستی ، من تو رو دوست دارم.

       

       

سلام
امشب دیگه واقعا" نمیدونم از چی بگم
خیلی خسته ام
خیلی تنهام
تنهاتر از همیشه
هیچ وقت فکرش رو هم نمیکردم که یه شب برسه که مجبورشم اینا رو بنویسم
دلم واسه همه تنگ شده ، همه، بیشتر از همه واسه خودت
الان درست 36 روزه که ندیدمت
تا حالا فکر میکردم که بازم میتونم ببینمت
نمیدونستم که دیگه قرار نیست ببینمت،نمیدونستم قراره مثل یه عاشق تنها کنج قفس بمیرم
شاید تو راست میگفتی
شاید تو هیچ وقت مال من نبودی
الان که دارم این رو مینویسم تازه از بیرون اومدم خونه
میدونی چرا رفتم بیرون؟
چون تو خونه نمیشد گریه کرد
منم رفتم تو خیابونها
تو دل شب تا دلم میخواست بلند بلند گریه کردم
هیچکس نبود تا اشکامو ببینه
حتی تو هم نبودی تا بخوای بگی"اگه گریه هاتو تموم نکنی تلفن رو قطع نمیکنم"
وقتی اومدم خونه همه خواب بودن، منم اومدم تو اتاقم
اتاقی که هر گوشه شو که نگاه میکنم برام یه خاطره از تو
اتاقی که توش هدیه تو رو گذاشتم
احساس میکنم سقف اتاق داره رو سرم خراب میشه
اولش نمیخواستم بیام و آپ کنم
آخه خودت میدونی نوشتن این حرفها برام چقدر سخته
چرا خدا منو نمیکشه
من که دیگه کسی رو ندارم بخاطرش زندگی کنم
نمیدونم از این به بعد باید چه کار کنم
باید به کی بگم"عسلم"،خانومی"
دیگه هیچی واسم نمونده
نمیدونم چرا یهو اینطوری شد
حتی دیگه رمق تایپ کردن رو هم ندارم
کاش میشد یک بار دیگه ببینمت
اونوقت بغلت میکردم
سرمو رو شونه هات میذاشتم
و تا دلم میخواست گریه میکردم
دلم میخواد بمیرم
دیگه من تو این دنیا کسی رو ندارم
دارم دیوونه میشم
اختیار اشکام دست خودم نیست
خودشون همینجوری میان
ببخشید
دارم خفه میشم
دیگه هیچی نمیتونم بگم
خدا کنه برگردی

 نوشته شده توسط محمد در  جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۸۵ و ساعت 02:18